Prensa escrita: un futuro incerto

Andrea García. Santiago

O futuro do xornalismo está sempre sometido a debate. Calquera pode ser xornalista? Desaparecerá a prensa escrita? Debe impórse o estético sobre o contido? Estas e outras cuestións actuais en comunicación centraron a semana de debates sobre información para os alumnos da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela. Todo isto nunha semana na que o Estudo General de Medios (EGM) deu a coñecer os datos de publicación, penetración e influencia dos medios no último trimestre.

“Somos a última xeración que consumirá os xornais en papel”, asegura un dos debatentes, de 22 anos. O auditorio responde con expresións de sorpresa á contundente afirmación, como negándose a crer o que escoitan. “No 2043, segundo sosteñen algúns informes sobre o tema, xa non quedarán medios escritos nos kioskos, agás semanais e outras revistas de temas específicos, pero os xornais de información xeral xa terán desaparecido”, engade outro compañeiro. No bando contrario, un dos participantes sostén que “prensa escrita e prensa electrónica poderán convivir sempre dun xeito pacífico”.

Os datos do EGM emitidos esta semana falan por si mesmos. Só os xornais deportivos resisten o tirón da crise e o auxe dos medios electrónicos; o resto vense arrastrados polas circunstancias. No estudo, a penetración da prensa baixa 0,5 puntos (do 42,1 ao 41,6%), mentres que Internet aumenta do 29,9 ao 31,7%. Se continúa a tendencia, en 2013 a penetración nos medios escritos e electrónicos equipararase. A supervivencia da prensa escrita é polo de agora unha incógnita.

Os cidadáns, novos xornalistas

Outra das grandes cuestións do xornalismo reside en quen debe exercer o dereito a informar. Os medios de comunicación son reticentes a permitir a colaboración dos cidadáns nas súas noticias de cabeceira. Aínda así, medios como El País están a ofrecer medios para que os usuarios escriban as súas noticias (Yo, periodista).

“Calquera cidadán está capacitado para escribir e ofrecer unha noticia aínda que non dispoña de estudos propios do xornalista”, afirma un dos participantes no debate sobre Xornalismo Cidadán. Porén, non todos parecen de acordo. Outro dos contertulios sostén que “sería unha temeridade deixar que calquera puidese exercer o dereito a informar; ese traballo debe estar en mans dos profesionais, que dispoñen das ferramentas para poder trasladar a información aos usuarios”.

Tampouco escaparon á opinión dos alumnos as novas aplicacións para Internet, como os vídeos, os podcasts ou os widgets. Mentres que uns dos participantes no debate da Facultade sosteñen que “as aplicacións en Internet ofrecen ao usuario millóns de posibilidades de manterse informado”, outros afirman que “só serven para distraer ao lector e impedirlle ver que a información está falta de contido”.

Os futuros xornalistan falaron. Agora o tempo decidirá.

David contra Goliat, por Andrea García

Los cambios de la supervivencia, por Rebeca Castiñeira

 

David contra Goliat

Andrea García

Radio, televisión… A prensa escrita sobreviviu a todos os avances tecnolóxicos que se lle foron presentando polo camiño, e Internet non vai ser menos. Sempre estará presente o eterno debate sobre a supervivencia dos medios en papel, pero a realidade é que siguen aí, facendo fronte a novos formatos e novos medios.

Os últimos informes do EGM non auguran un futuro prometedor para os xornais en papel; cada vez, Internet está máis preto de achegarse a eles en número de usuarios. Porén, a televisión e a radio posúen o cuádruple e o triple de seguidores e ninguén cuestionou ata o momento a desaparición da prensa.

A Rede é un rival forte. É unha loita de David contra Goliat. Un novo medio co que competir. Pero a convivencia pacífica é posible. Nin os xornais electrónicos nin as bitácoras/blogs poderán igualar nunca a agradable sensación de ter a información nas nosas mans, para manexar ao noso antollo; de non depender nin de corrente, nin de baterías, nin de erros de conexión. Só por iso, a prensa ten o futuro case asegurado.

 

Las Meninas, recuperado tras su robo de madrugada

Los responsables del Museo del Prado confirmaron hace unos minutos que la obra Las Meninas, de Velázquez, fue sustraída de las instalaciones la pasada noche y que efectivos de la Guardia Civil la han recuperado esta misma mañana. Además, el cuadro ha sufrido daños considerables y tendrá que ser sometida a una restauración en los próximos días.

Un guardia de seguridad del museo fue el que descubrió la ausencia del cuadro esta mañana a las 09.30 horas. Rápidamente, los Cuerpos de Seguridad del Estado pusieron en marcha un operativo para descubrir el paradero del la obra. 50 efectivos rastrearon la ciudad de Madrid, así como las principales vías del país.

Finalmente, la Guardia Civil halló la obra en un camión en las proximidades de Valladolid, en el que viajaban tres ocupantes, que fueron inmediatamente detenidos. L.R.C., un hombre de 32 años y vecino de Madrid; R.T.C., de 40 años y nacionalidad marroquí, y E.T.C., cuya nacionalidad se desconoce todavía. Todos ellos fueron puestos ya a disposición judicial.

Dentro del vehículo se hallaba la obra, que durante su sustracción y traslado ha sufrido daños muy graves, como arañazos, perforaciones o restos de humedad.

Las Meninas serán sometidas en los próximos días a una restauración, por lo que no podrán ocupar su lugar en el Prado. Por su parte, el museo madrileño abrirá sus puertas esta tarde, tras una mañana de cierre.

El operativo de recuperación del cuadro supone un verdadero éxito de las Cuerpos y Fuerzas de Seguridad del Estado, que han completado el rescate más rápido de una obra de arte en España.

Reportaje – Historia de una obra maestra

 

Historia de una obra maestra

Las Meninas es sin duda el cuadro más emblemático de Velázquez. La obra, encargo de la familia de Felipe IV, fue terminada en el año 1656.

El cuadro permaneció en el despacho de Felipe IV hasta su muerte, donde fue pintado. Durante el incendio que destruyó el Alcázar de Madrid 1734, el cuadro sufrió algunos daños, como el rasguño en la mejilla izquierda de la infanta, que por suerte fue restaurado en la época con buenos resultados. Tras esto, fue trasladado al Palacio de Oriente, hasta que fue instalado definitivamente en el Museo del Prado. En 1984 fue restaurado por el equipo de John Brealey, experto del Museo Metropolitano de Nueva York. La intervención se redujo más bien a eliminar capas de barniz, que habían amarilleado y alteraban el efecto de los colores.

Los principales personajes del cuadro

las-meninas

 

“Es una explotación salvaje y no existe restauración”

Entrevista - Ramón Martínez, simpatizante de Los Verdes, asegura que las explotaciones a cielo abierto están “arrasando” con las montañas y perjudicando el medio ambiente. Además, ofrece algunas soluciones para la situación.

 

“Sin carbón, Villablino sería un tercio de lo que es”

Entrevista - Miguel Á. Salio, facultativo de la empresa encargada de explotar los recursos naturales del valle de Laciana, asegura que las explotaciones a cielo abierto son necesarias para el pueblo, ya que de ellas depende la mayor parte de los habitantes.

 

Os mellores triatletas do mundo, en Pontevedra

Pontevedra xa se atopa disposta a acoller a proba da Copa de Europa de Triatlón, que se celebrará o próximo sábado 19 de abril. A comparecencia deixou como principal novidade a confirmación da participación do ferrolán Javier Gómez Noya, actual campión da Copa do Mundo, e da súa homóloga feminina, a portuguesa Vanessa Fernandes. Tamén estarán representando á selección galega Alberto Trillo, Jesús Gomar, Saleta Castro, Aida Valiño e Alba Cuba Dorado, entre outros.

Vieiros

 

As complexas pero necesarias relacións

Las relaciones de Clara é froito dunha elección meditada e arriscada. A potente contemporaneidade do texto, a súa estrutura mesma, os personaxes que sustentan esta historia común e cercana de relacións utilitarias e proveitosas, supuxeron un exercicio consciente para desentrañar o xeito no que nos achegamos ao ‘outro’ nesta sociedade agresiva, trepidante, variable.

Clara quere ser unha mesma, quere rachar a costra que lle impón un mundo marcado pola comodidade, sen relacións sinceras, sen opción a poder ser fiel a un mesmo. Todos se aproveitan da súa rebeldía. Todos cuspen sobre ela e os seus vicios. Clara afoga ante toda imposición e experimenta posibles novos xeitos de atopar sentido ás súas preguntas: ¿Que quixen acadar unha vez e non conseguín? ¿Onde estou? ¿Quen son? ¿Para que estou aquí? e por último… ¿que sei facer?

Soa, desfeita e inadaptada, enfróntase á súa única saída… Tragando a súa tristeza a sorbos, déixanos a nós a posibilidade de seguir, ao menos, tentando que as cousas cambien.

FICHA ARTíSTICA

Dirección: Daidee Veloz

Reparto: Isabel Guerra (Clara), Adela Castaño (Irene), Isabel Nosea (Isabel), Pedro Aguilera (Tomás), Sergio Fernández (Godofredo), Javier Villarín (Jorge), Óscar López de Ahumada (El Chino) y Adrián Hahl (El Extraño).

De Dea Oler

Lingua castelá. Duración: 80 min.

Representada pola Aula de Teatro da Universidade Pablo de Olavide, La Escalera Teatro, Sevilla

 

¿Quen o quere vivo?

SI TU M’AIMES

Ás veces, é preciso estar morto para decatarse do que os demais pensan de nós. Si tu m’aimes é unha comedia de enredos, disparatada, na que o protagonista simula estar falecido para poder saber como é o seu mundo sen el. Os sentimentos da súa dona quedan ao descuberto unha vez ‘pasa a mellor vida’. Sen dúbida, unha obra que ninguén debe perderse e que nos fará reflexionar sobre as complicacións do amor en parella.

Adaptación de Hans Sachs, unha obra de entroido que se representaba en Alemaña dende o século XVI.

Lingua francesa. Duración 60 min.

Representada polo Théatre Universitaire de Royal de Liége, Bélxica.

FICHA ARTÍSTICA

Dirección: Roberto Germay

Rexidoría: Philippe Heroufosse

Reparto: Roberto Germay, Dominique Donnay, Laura Charlier, Vicent Pagacz

SINOPSE

Un home quere coñecer os auténticos sentimentos da súa dona sobre el. Por non confiar en absoluto no que ela di, faise o morto, co obxectivo de descubrir o fondo do seu pensamento. A conversa sorpresa entre a muller e uns amigos vai confirmándolle as súas sospeitas…

A compañía de Robert Germay xa interpretou a obra en versión francesa por diversos lugares da xeografía española. Na rede podemos ver a mostra completa na cidade de Granada.

Opinións dos espectadores. Escoitar

Nas súas declaracións, o director da obra, Robert Germay, fálanos sobre a universalidade do teatro, que non entende de barreiras lingüísticas:

 

Os veciños de As Corvaceiras piden máis seguridade vial

 

As melloras da avenida pontevedresa de As Corvaceiras (anteriormente As Corbaceiras) deberán agardar, polo menos, ata a remodelación do peirao por parte de Portos de Galicia. Os veciños do barrio de San Roque levan anos pedindo o aumento da seguridade vial na rúa, unha das que posúen un maior índice de siniestralidade na capital do Lérez.

O número de accidentes mortais ven descendendo nos últimos anos, en boa parte grazas aos badéns colocados ao comezo do vial. Ademais, os sinistros tamén se viron reducidos. De feito, a rúa experimentou unha baixada desde o terceiro posto no número de accidente ata o oitavo no que va de ano.

Porén, os veciños non están conformes. A Asociación de Veciños de San Roque pedirá proximamente perante o consistorio pontevedrés que se estreiten as medidas de seguridade.

Nos últimos meses, as forzas políticas da localidade debatiron sobre a necesidade de abarcar o problema do tráfico nas Corvaceiras durante esta lexislatura. O Partido Popular, encabezado por Telmo Martín, propuxo soterrar o tráfico, idea que foi descartada polo momento polo equipo de goberno do alcalde, Miguel Anxo Fernández Lores. Porén, o dirixente nacionalista di que as melloras non se farán agardar moito. A finais de xaneiro deste ano, o ente público Portos de Galicia, dependente da Consellería de Política Territorial, adquiriu o vello peirao das Corvaceiras. A nova zona náutico-deportiva acarrexará obras na rúa, e deberanse mellorar os accesos e arranxar a perigosa curva que segou unha veintena de vidas nos últimos cinco anos.